The 30 Best Rowing Coaches of All Time, Ν 8. Karl Adam

 

8. Karl Adam

Ο Γερμανός Karl Adam συγκαταλέγεται στους γίγαντες και τους σημαντικότερους καινοτόμους του αθλήματός μας, παρόλο που, παραδόξως, δεν αγωνίστηκε ποτέ ως κωπηλάτης. Ο Adam ήταν πυγμάχος και σφυροβόλος, ο οποίος κέρδιζε τα προς το ζην διδάσκοντας μαθηματικά(α), φυσική και γυμναστική στο λύκειο του Ratzeburg. Έχοντας ενδιαφερθεί αργά για την κωπηλασία, ίδρυσε τον κωπηλατικό σύλλογο στο Ράτζεμπεργκ και υπηρέτησε ως προπονητής κωπηλασίας με τη γερμανική Ολυμπιακή ομάδα στους Αγώνες του 1956. Όπως αποδείχθηκε, ήταν μια σημαντική στιγμή, όχι μόνο για τον Άνταμ, αλλά και για την ίδια την κωπηλασία. Από το "How they row in Ratzeburg", Sports Illustrated (1963):

"Αναστατωμένος από τη γερμανική πανωλεθρία, επέστρεψε στο Ράτζεμπουργκ γεμάτος επαναστατικές ιδέες για να βελτιώσει τα πράγματα. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα ο Άνταμ έβαλε τους επίδοξους κωπηλάτες του σε ένα επίπονο πρόγραμμα γυμναστικής, τρεξίματος και άρσης βαρών. (Τα γερμανικά πληρώματα δεν προπονούνται ποτέ το χειμώνα σε δεξαμενές, όπως κάνουν πολλοί Αμερικανοί.) Την άνοιξη και το καλοκαίρι κωπηλατούσαν -αλλά μόνο πού και πού στα μεγάλα σκάφη. Καθώς ήταν δύσκολο να συγκεντρώσουν οκτώ άνδρες ταυτόχρονα, εξασκούνταν γενικά σε skif. Στις ελαφριές, εξαιρετικά στενές βάρκες, συλλογίστηκε ο δρ Άνταμ, οι κωπηλάτες αποκτούν καλύτερη αίσθηση του νερού. Εξάλλου, είναι ευκολότερο για τον προπονητή να διαπιστώσει ποιοι είναι οι ισχυρότεροι κωπηλάτες, απλά και μόνο βάζοντάς τους σε αγώνες μεταξύ τους".

Η εκτίμησή του για την "αίσθηση της βάρκας" απηχούσε εκείνη του Steve Fairbairn, και η προσοχή του στη λεπτομέρεια και η καινοτόμος προσέγγισή του στην προπόνηση βοήθησαν γρήγορα να γίνει η Γερμανία μια κωπηλατική δύναμη. Και πάλι, παραθέτοντας το Sports Illustrated:

"Ο προπονητής του Ratzeburg βρήκε επίσης, με πειραματισμούς, ένα είδος μαγικού αριθμού για την εφαρμογή αυτού του συστήματος για να οδηγήσει τους κωπηλάτες του σε κατάσταση καλύτερης απόδοσης στα 2.000 μέτρα - την απόσταση των Ολυμπιακών και διεθνών πρωταθλημάτων για τα οκταμελή πληρώματα. 

Ο μαγικός αριθμός βρίσκεται κάπου μεταξύ 500 και 600 μέτρων. Μετά από πέντε ημέρες σε σκιφ, ο Άνταμ παίρνει τους οκτώ καλύτερους κωπηλάτες του, τους δίνει μεγάλα κουπιά στη θέση των κωπηλατών τους και τους βάζει σε ένα σκάφος. Από μια αγωνιστική εκκίνηση, τους βάζει να τραβήξουν όσο πιο γρήγορα μπορούν για τη μαγική απόσταση. Στη συνέχεια, κωπηλατούν πίσω στο σημείο εκκίνησης, κωπηλατώντας με το ένα χέρι και συζητώντας μαζί, αν το επιθυμούν. Φτάνοντας στην αφετηρία, οδηγούν και πάλι την πορεία. Το κάνουν αυτό έξι έως οκτώ φορές, προσπαθώντας σκληρά να φτάσουν στη γραμμή τερματισμού σε ακριβώς τον ίδιο αριθμό δευτερολέπτων (πάνω-κάτω μισό δευτερόλεπτο) κάθε φορά που κωπηλατούν. Αν μπορούν να το κάνουν αυτό, ας πούμε οκτώ φορές μέσα σε ένα απόγευμα, αιτιολογεί ο δρ Άνταμ, μπορούν να κωπηλατήσουν 2.000 μέτρα σε αγώνες με το εξαιρετικά υψηλό, εξαιρετικά ομαλό τέμπο που έχει κατασταλάξει ο προπονητής τους ως απαραίτητο για την αποθάρρυνση όλων των αντιπάλων".

Ναι, ουσιαστικά εφηύρε την προπόνηση 6x500μ. που αποτελεί πλέον πρότυπο πρόβλεψης για τις επιδόσεις στα 2.000 μέτρα. Επίσης, αν είστε εξοικειωμένοι με τον όρο "γερμανική" (ή, πιο συνηθισμένα στις ΗΠΑ, "κουβάς" ή "tandem") ρυθμισή στην οκτάκωπο - αρχικά αναφερόταν ως "Ratzeburg rig". Όπως σίγουρα γνωρίζουν οι αναγνώστες μας, ο σκοπός αυτής της εξέδρας ήταν να εξαλειφθεί το λεγόμενο "κούνημα" από τις ανταγωνιστικές δυνάμεις των αριστερών και δεξιών κουπιών. (Θυμηθείτε - ο Αδάμ έβγαζε τα προς το ζην διδάσκοντας μαθηματικά και φυσική).

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη γερμανική οκτάκωπο, με την εξέδρα Ratzeburg, να κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στους Αγώνες της Ρώμης (με τον χαρακτηριστικό πολύ υψηλό ρυθμό κρούσης) στο παραπάνω βίντεο, ξεκινώντας από το 2:33. Για τους γερμανόφωνους (ή τουλάχιστον αναγνώστες) στο κοινό, υπάρχει μια ιστοσελίδα, "Karl Adam: Vater des Deutschlandachters", με περαιτέρω ιστορικό και φωτογραφίες, εδώ.

Από το https://www.rowingrelated.com/2018/04/the-30-best-rowing-coaches-of-all-time-the-top-10.html

https://www.facebook.com/goldachter/

Translated with www.DeepL.com/Translator (free version)

The 30 Best Rowing Coaches of All Time, N 9. Noel Donaldson

 9. Noel Donaldson

Αρχιτέκτονας της " Oarsome Foursome " (ίσως το καλύτερο παρατσούκλι για πλήρωμα στην ιστορία της κωπηλασίας), ο Αυστραλός προπονητής Noel Donaldson είχε το άγγιγμα του Μίδα σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του. 

"Ο Ντόναλντσον έχει πάει σε έξι Αγώνες, προπονητής σε τέσσερις και διευθυντής της ευρύτερης ομάδας σε δύο. Προπόνησε την " τετράκωπο των ανδρών" σε χρυσό στη Βαρκελώνη και την Ατλάντα, και το δίκωπο των ανδρών σε χάλκινο στο Σίδνεϊ. Στο Λονδίνο οδήγησε την οκτάκωπο των ανδρών στην έκτη θέση. 

Ο σεβασμός που του δείχνουν οι αθλητές του είναι θρυλικός. Ο επίκωπος του Oarsome Foursome, James Tomkins, περιέγραψε τον Donaldson ως το πρόσωπο με τη μεγαλύτερη επιρροή στην καριέρα του, αφού τον καθοδήγησε από το σχολείο και στη διπλή ολυμπιακή δόξα".

Το 2013, ο Ντόναλντσον εγκατέλειψε την κωπηλασία της Αυστραλίας για να αναλάβει ρόλο προπονητή στην κωπηλασία της Νέας Ζηλανδίας, καθοδηγώντας την ομάδα μεγάλων κουπιών ανδρών. Μέχρι τότε, το Kiwi pair είχε ήδη χαράξει το όνομά του στα βιβλία των ρεκόρ, με μια αήττητη τετραετία και το χρυσό στο Λονδίνο (υπό την καθοδήγηση του Dick Tonks-του, περισσότερα παρακάτω), αλλά αν μη τι άλλο, το Kiwi pair έγινε ακόμα καλύτερο: Όχι μόνο απόλαυσαν μια δεύτερη συνεχόμενη αήττητη τετραετία που κατέληξε σε Ολυμπιακό χρυσό, αλλά κέρδισαν επίσης διπλό χρυσό στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2014 στο δίκωπο και στο δίκωπο με πηδαλιούχο (κάνοντας τον παγκόσμιο καλύτερο χρόνο στο τελευταίο - 6:33.26 - παρά το ότι διπλασιάστηκαν).

Εκτός από το ζεύγος Kiwi, το πρόγραμμα μεγάλων κουπιών ανδρών του Ντόναλντσον είχε επίσης να επιδείξει back-to-back χρυσά μετάλλια στην οκτάκωπο ανδρών U23 το 2013 και το 2014. Διαβάστε την παρουσίασή του στο PowerPoint για τη FISA σχετικά με τα "Βασικά στοιχεία απόδοσης" εδώ.

Από το https://www.rowingrelated.com/2018/04/the-30-best-rowing-coaches-of-all-time-the-top-10.html

Translated with www.DeepL.com/Translator (free version)

Giuseppe La Mura συνέντευξή στον σύλλογο προπονητών Ιταλιας

 Giuseppe La Mura

Giuseppe La Mura: "Οι Βούλγαροι μου είπαν: "Ας κάνουμε 80 χιλιόμετρα την ημέρα". Τότε γεννήθηκε η μέθοδός μου

15 Ιουνίου 2020 Νέα

Giuseppe La Mura, πρώην τεχνικός διευθυντής των Azzurri.

"Κάποτε ένας οστεοπαθητικός ρώτησε έναν από τους αθλητές μου: "Μα ποιος είναι ο La Mura;" Και εκείνος απάντησε: "Ευαγγέλιο!". Όταν ο "γιατρός" μας διηγείται αυτό το ανέκδοτο, ξεσπά σε ένα θερμό γέλιο. Εξάλλου, ο Giuseppe La Mura γνωρίζει πολύ καλά ότι για την κωπηλασία δεν είναι απλώς ο πρώην τεχνικός διευθυντής: είναι ο "πατέρας" του Abbagnale, ο προπονητής που μετέτρεψε την Ιταλία σε παγκόσμια δύναμη, ο άνθρωπος που μετέτρεψε το άθλημα σε επιστήμη. Αγαπημένος και αντίθετος, σεβαστός και αμφισβητούμενος για τη μέθοδό του - που από ορισμένους κρίνεται ως εξαντλητική - ο πρώην πρώτος Ιταλός, τώρα σύμβουλος της Ιταλικής Ομοσπονδίας Κωπηλασίας, απολαμβάνει τη συνταξιοδότησή του ως γιατρός στην Πομπηία, ανάμεσα στα δέντρα του κήπου του. Και ονειρεύεται ακόμη και την κωπηλασία τη νύχτα.

Γιατρέ, απλά δεν μπορείτε να ξεκολλήσετε....

"Λοιπόν, το να σκέφτομαι την κωπηλασία μου έρχεται φυσικά: είναι μέρος της ζωής μου από το 1960, όταν ξεκίνησα την κωπηλασία. Πρόκειται για εξήντα χρόνια δραστηριότητας, εκτός από ένα μικρό διάλειμμα όταν σταμάτησα για να πάρω το πτυχίο μου. Και μετά ακούω πολλούς ανθρώπους στο τηλέφωνο. Ονειρεύομαι ότι πρέπει να λύσω προβλήματα, αλλά ποτέ ότι γιορτάζω".

Σας λειπει η κωπηλασια σε ομιλο

"Μου λείπει η σχέση με την ομάδα του Castellammare, επειδή στην εθνική ομάδα η σχέση με τους αθλητές φιλτράρεται μέσω των προπονητών της εταιρείας, δεν δημιουργείται στενός δεσμός και η ομάδα λειτουργεί διαφορετικά. Στην κοινωνία υπάρχει μια σχέση εμπιστοσύνης, ενώ στην εθνική ομάδα υπάρχει είτε εκτίμηση είτε αντίθεση. Εν ολίγοις, δεν είναι οικογένεια.

Δεν εργάζεται πλέον στην ομάδα, αλλά ο σημερινός τεχνικός διευθυντής, Franco Cattaneo, είναι ένας από τους κληρονόμους του.

"Δουλέψαμε μαζί για πολλά χρόνια, ήταν ο αναπληρωτής μου από το 2013 έως το 2016, αλλά στην πραγματικότητα εγώ τον έβαζα να κάνει τα πάντα. Είναι κάποιος που έχει κάνει τη μέθοδό μου δική του".

Πριν από λίγο καιρό, σε μια συνέντευξή σας, είπατε ότι "η κούραση, η προσπάθεια, είναι η ώθηση που απαιτείται για την επίτευξη ενός στόχου. Κάθε αθλητής πρέπει να είναι ερωτευμένος με την κούραση, όπως ένας φιλόσοφος είναι ερωτευμένος με τη γνώση". Πώς μπορεί κανείς να αγαπήσει την κούραση;

"Ένα άθλημα αντοχής χαρακτηρίζεται από κόπωση, αντίσταση στην κόπωση, οπότε έχει μεγάλη σημασία. Χωρίς τις ιδιότητες της αντίστασης στην κόπωση, δεν μπορείτε να κωπηλατήσετε ούτε καν την ερασιτεχνική κωπηλασία. Ωστόσο, η κόπωση σχετίζεται πάντα με τη φυσική σας κατάσταση. Ένας ερασιτέχνης θα κάνει λίγα, αλλά έχει χαμηλή φυσική κατάσταση, οπότε αγωνίζεται να κάνει αυτά τα λίγα, όπως ακριβώς αγωνίζεται ο πρωταθλητής να κάνει πολλά".

Ποια πρέπει να είναι η πρώτη ιδιότητα ενός κωπηλάτη;

"Γνωρίζοντας πώς να αντιστέκεσαι, γνωρίζοντας πώς να μετακινείς το όριο του πόνου όλο και περισσότερο.

Η κόπωση είναι σημαντική, αλλά είναι αρκετή για να γίνετε πρωταθλητής; Ίσως οι Abbagnale, Sartori, Galtarossa, Mornati ήταν ταλέντα.

"Σίγουρα οι Abbagnale δεν ήταν ούτε ο Alessio Sartori ούτε ο Rossano Galtarossa: ήταν σαν τον Raineri, καλοί αθλητές που συναγωνίζονταν τους Sartori και τους Galtarossa του κόσμου. Η εκπαίδευση που έκαναν ήταν θεμελιώδης για τη δημιουργία μιας διαφορετικής προσωπικότητας. Μόνο με τη δημιουργία μιας συγκεκριμένης forma mentis η κόπωση γίνεται στόχος της εκπαίδευσης. Όχι ο εχθρός. Τούτου λεχθέντος, σίγουρα με την κούραση από μόνη της δεν φτάνεις σε ορισμένα επίπεδα: χρειάζεσαι βασικές φυσιολογικές ιδιότητες και επίσης χρειάζεσαι τεχνική, η οποία είναι θεμελιώδης: ένα πολύ οικονομικό στυλ και η ψυχολογία που διαμορφώνεται κατά τη διάρκεια της προπόνησης είναι ο τρόπος για να δημιουργήσεις μεγάλη ψυχολογική πεποίθηση και να είσαι αποτελεσματικός απέναντι στις δυσκολίες".

Έχετε δει πολλούς αθλητές να προπονούνται για την εθνική ομάδα. Υπήρχε διαφορά στον τρόπο προπόνησης του Abbagnale σε σχέση με άλλους;

"Αν όλοι οι αθλητές ενός συγκεκριμένου επιπέδου είχαν προπονηθεί με τον τρόπο που προπονούνταν οι Abbagnales στο Castellammare, θα ήταν πιο δυνατοί. Και το αντίθετο είναι αλήθεια: αν οι Abbagnales είχαν προπονηθεί όπως αυτοί, παρά το πρόγραμμα και την τεχνική μου, δεν θα είχαν επιτύχει αυτά τα αποτελέσματα".

συνεπώς, δεν πρόκειται μόνο για το πρόγραμμα: εμπλέκεται και η ψυχολογική προσέγγιση.

"Επαναλαμβάνω, δεν έχω δει ποτέ άλλους να προπονούνται όπως αυτοί. Ο Τζουζέπε ήταν το τεστ για το πώς προπονείσαι. Αν έκανε τη μεγάλη διαδρομή με τον Ciccio Esposito, ο οποίος ήταν ελαφρύς, ο Peppe θα προσπαθούσε να μην τον αφήσει να φύγει. Και στο τέλος ήταν τόσο εξαντλημένος που δεν μπορούσε να ανέβει ούτε τις σκάλες. Εκεί, δεν έχω δει ποτέ αθλητή της εθνικής ομάδας να τερματίζει τον αγώνα σε αυτή την κατάσταση. Ούτε να κλαίω κάτω από τα βάρη".

Δεν άρεσε σε όλους η μέθοδός του....

"Όταν κέρδισα για πρώτη φορά το παγκόσμιο πρωτάθλημα, έκανα μια έκθεση που εξηγούσε τι είχα κάνει και την έστειλα στον Thor Nielsen, τον τότε τεχνικό διευθυντή, ο οποίος δεν απάντησε. Όταν τον συνάντησα, τον ρώτησα τι γνώμη είχε για το πρόγραμμά μου, το οποίο ήταν πιο έντονο από εκείνο της DDR (Ανατολικής Γερμανίας, σ.σ.) και το σοβιετικό. Εκείνος απάντησε: "Δεν θα ήθελα να είμαι ένας από τους αθλητές σας. Το γεγονός είναι ότι ο τρόπος εκπαίδευσής μου απορρίφθηκε. Θεωρήθηκε ότι η διαφορά πρέπει να γίνει από τον αθλητή, τη νοοτροπία, όχι από την προπόνηση".

La Mura, τι είναι ο αθλητισμός για σένα;

"Για μένα, ο αθλητισμός είναι μια πρόκληση για να πάω ψηλότερα, πιο δυνατά, πιο γρήγορα. Σκέφτομαι αυτούς που κάνουν υπερμαραθώνιους, ironman: εδώ, στον άνθρωπο υπάρχει αυτή η επιθυμία να προκαλέσει τον εαυτό του και τη φύση για να δυναμώσει το πνεύμα του. Για μένα αυτό είναι ο αθλητισμός, για άλλους είναι διασκέδαση. Κάποιοι λένε: "Αν δεν διασκεδάζω πια, θα σταματήσω". Εγώ, από την άλλη πλευρά, λέω: αν θέλετε να διασκεδάσετε, μπορείτε να κάνετε κάτι άλλο. Τα αγόρια μου συνήθιζαν να προπονούνται αποτελεσματικά και αποδοτικά. Όσοι ήθελαν να διασκεδάσουν έπαιζαν ποδόσφαιρο".

Πριν αρχίσετε να κερδίζετε με τους αθλητές σας, υποστήκατε πολλές ήττες. Πώς άλλαξε ταχύτητα; Πώς προέκυψε η μέθοδος La Mura;

"Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας το 1980, δεν περάσαμε στον τελικό. Έχοντας χρόνο, πήγα στο γήπεδο για να παρατηρήσω τους αντιπάλους. Κάποια στιγμή μίλησα με τον Βούλγαρο προπονητή και μου είπε ότι έκαναν 80 χιλιόμετρα την ημέρα και μου εξήγησε ότι για τους αθλητές του η κωπηλασία ήταν μια εναλλακτική λύση στη δουλειά: αντί να πηγαίνουν στο εργοστάσιο, προπονούνταν οκτώ ώρες την ημέρα. Στη ΛΔΓ έκαναν 60 χιλιόμετρα, αλλά πιο έντονα. Στη συνέχεια συνέβη και κάτι άλλο που με έκανε να σκεφτώ ότι δεν κάναμε αρκετά: κατά τη διάρκεια εκείνου του παγκόσμιου πρωταθλήματος, οι Abbagnale έκαναν την καθημερινή τους προπόνηση και εντάχθηκαν στο DRD στα 12 χλμ. έως 22 εγκεφαλικά: πηγαίναμε με την ίδια ταχύτητα, οπότε σκέφτηκα: "Είμαστε δυνατοί". Στη συνέχεια, όταν φτάσαμε στις 10.000, οι δικοί μου άρχισαν να τα παρατάνε, ενώ αυτοί συνέχισαν με την ίδια ένταση. Συνειδητοποίησα ότι ήμασταν λιγότερο προετοιμασμένοι φυσιολογικά: οι αντίπαλοι είχαν δύναμη και αντοχή, ήταν ένας άλλος κόσμος. Για να κάνουμε το άλμα στην ποιότητα έπρεπε να δουλέψουμε στην ένταση: τα παιδιά μου δεν μπορούσαν να κάνουν 80 χιλιόμετρα την ημέρα επειδή σπούδαζαν, οπότε σε λιγότερο χρόνο, στα 20-30 χιλιόμετρα, έπρεπε να υποβληθούν σε πιο αποτελεσματική προπόνηση. Και έτσι άρχισα να συσχετίζω την ταχύτητα του σκάφους με τις ενεργειακές δαπάνες.

Έχετε δει και προπονήσει γενιές αθλητών: πώς έχει αλλάξει η προσέγγιση των αθλητών στην κόπωση; Κατά τη γνώμη σας, τα παιδιά σήμερα το δέχονται λιγότερο;

"Γενετικά ο άνθρωπος γεννήθηκε για να εξοικονομεί ενέργεια: αν κάποιος πρέπει να διασχίσει ένα λιβάδι, κάνει τη διαγώνιο και όχι τα σύνορα. Η διαφορά με το παρελθόν είναι ότι σήμερα, ίσως, οι αθλητές το λένε πιο ξεδιάντροπα αν δεν θέλουν να κάνουν κάτι. Μια φορά ο Τζουζέπε είδε μια διπλή νίκη χωρίς να προπονείται με τον ίδιο τρόπο με αυτόν και μου είπε ότι είχε κάνει όλη αυτή την προσπάθεια για το τίποτα. Του είπα: "Δεν είσαι ο Sartori, ο Galtarossa, ο Dei Rossi. Πρέπει να δουλέψεις σκληρότερα".

Είναι η σχέση προπονητή-αθλητή δημοκρατική;

"Εγώ λέω ότι πρέπει να είναι δημοκρατικό! Ακόμα κι αν ακούγεται από εμένα σαν βλασφημία. Εξηγώ την εκπαίδευση, δεν λέω να την κάνετε απλά. Όλοι οι αθλητές είχαν την ευκαιρία να μου μιλήσουν, αλλά στο 99% των περιπτώσεων, τους ακούω και τους λέω: "Καταλαβαίνω, αλλά κάνεις λάθος με βάση τα επιστημονικά στοιχεία και την εμπειρία μου. Είμαι δημοκρατικός, σας δίνω όλες τις εξηγήσεις, αλλά αν δεν με πείσετε, κάνουμε αυτό που λέω. Έχω την ευθύνη να διεξάγω την προπόνησή σας και ο αθλητής έχει την υποχρέωση να καθοδηγείται. Όταν δεν μπορώ να κάνω αυτό που λέω, σύμφωνα με την επιστήμη και τη συνείδησή μου, αποχωρώ δημοκρατικά.

Μπορεί το ίδιο πρόγραμμα να ισχύει για όλους;

"Ο καθένας φτιάχνει ένα πρόγραμμα ανάλογα με τον στόχο που μπορεί ή πρέπει να επιτύχει. Δεν μπορείς να βάλεις τον Abbagnale να εκπαιδεύει αυτούς που δεν μπορούν να κάνουν αποτελέσματα".

Κοιτάζοντας πίσω στο προπονητικό του παρελθόν, υπάρχει κάτι που θα έκανε διαφορετικά;

"Το 2004, είχα δύο δυνατές τετράδες. Αυτό που πήγε στους Ολυμπιακούς Αγώνες και ένα άλλο στο οποίο υπήρχαν, ισχυροί, Palmisano και Carboncini. Έπρεπε να τους είχα βάλει στους οκτώ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ήταν απαραίτητοι, αλλά δεν το έκανα γιατί θα έπρεπε να αντικαταστήσω δύο βασικούς. Ήταν λάθος.

Aναζήτηση προπονητών κωπηλασίας

Στη φωτογραφία ο αθλητής με το μισθό του προπονητή. Οχι σαν μερικούς μερικούς, 11/06/2008

ΓΑΛΛΙΑ-Πρόσκληση Ενδιαφέροντος

Η Γαλλική κωπηλατική ομοσπονδία ζητά να ανακοινωθεί το ακόλουθο κείμενο στις ιστοσελίδες των ευρωπαϊκών κωπηλατικών Ομοσπονδιών για τυχόν ενδιαφερόμενους προπονητές. "Πολλά σωματεία στην κωπηλατική περιφέρεια Rhone Alpes της Γαλλίας, αναζητούν προπονητές κωπηλασίας. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας http://www.aviron-rhone-alpes.org/ και σε περίπτωση ενδιαφέροντος παρακαλούμε επικοινωνήστε με τον πρόεδρο Alain Wache, presidence@aviron-rhone-alpes.org Ευχαριστούμε εκ των προτέρων.........." Φαίνεται κάποιος γνωρίζει Ελληνικά στην ομοσπονδία τους και διάβασε την πρόσκληση ενδιαφέροντος (μακάριοι οι ελεήμονε..) της ΕΚΟΦΝΣ . Πως την λέν' την Μανωλάδα της Γαλλίας;;;;

ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΛΕΗΜΟΝΕΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΕΛΕΗΘΗΣΟΝΤΑΙ

ΑΠΟ ΤΟ SITE ΤΗΣ ΕΚΟΦΝΣ 26/05/2008

Πρόσκληση ενδιαφέροντος για προπονητές

Συνεργασία με προπονητές για το χρονικό διάστημα από 15/6 έως και 18/7 ενόψει των κοινοβίων των Εθνικών ομάδων Νέων Ανδρών-Γυναικών και Εφήβων-Νεανίδων αναζητά η Κωπηλατική Ομοσπονδία. Η Ομοσπονδία αναλαμβάνει να καλύψει την μετακίνηση, διαμονή, διατροφή των ενδιαφερομένων και θα τους δοθεί χρηματικό ποσό 400 Ευρώ καθαρά για το παραπάνω διάστημα. Εάν μετά τις διαδικασίες επιλογής (1/7/08) προκύψει μικρό μέγεθος ομάδας και δεν χρειαστεί η παραμονή τους για το υπόλοιπο διάστημα θα τους δοθεί αναλογία χρημάτων. Για συνεργασία λιγότερων ημερών θα δοθεί ανάλογη αποζημίωση . Παρακαλούμε τα σωματεία μέλη της ΕΚΟΦΝΣ για την ενημέρωση των προπονητών τους και στην περίπτωση που υπάρχουν ενδιαφερόμενοι να επικοινωνήσουν με τα γραφεία της Ομοσπονδίας