Θεωρώ ότι σε αυτό το σημείο πρέπει να διατυπωθεί ένας συνολικός προβληματισμός σχετικά με την άποψη της Ισπανίδας αθλήτριας, αλλά και όλων όσων γράφτηκαν από τους φίλους του αθλήματος, ως σχόλια στην ανάρτηση,
Ξεκινάω με δύο παραδοχές: 1) κανένας προπονητής δεν αφήνει όλους τους αθλητές του ικανοποιημένους και 2) οι προπονητές κρίνονται από τα αποτελέσματα.
Ο G.P. είναι ο πλέον επιτυχημένος προπονητής που πέρασε από την Ελληνική Εθνική ομάδα. Εάν οι μέθοδοί του είναι σκληρές ή αν εξοντώνει τους αθλητές δεν έχει σημασία στον απόλυτο πρωταθλητισμό. Έφερε Ολυμπιακά μετάλλια στην αδύναμη, μέχρι πρότινος, κωπηλατικά Ελλάδα κι όσοι αθλητές συνέχισαν μαζί του πήραν και το ανάλογο ρίσκο. Στην Ισπανία δεν έκανε και πολλά πράγματα και η αρνητική κριτική είναι δικαιολογημένη. Εδώ όμως όχι, έχοντας πάντα στο μυαλό ότι "ο σκοπός (του πρωταθλητισμού) αγιάζει τα μέσα". Δεν προσελήφθη για παιδαγωγός, ούτε ως "σύμβουλος υγιεινής προπόνησης", αλλά για να φέρει μετάλλια. Και τα έφερε.
Επιπρόσθετα, είναι ο μόνος που κατόρθωσε να επιβιώσει και να πετύχει στην κεφαλή της προπονητικής ηγεσίας στην Ελλάδα. Κι αυτό γιατί είναι ξένος. Η "φάρα" μας δεν αποδέχεται κανέναν Έλληνα ως επιτυχημένο. Εάν κάποιοι κριτικάρουν τώρα τον Ιταλό, σκεφτείτε τι θα γινόταν και τι θα άκουγε ο X Έλληνας προπονητής, εάν προσπαθούσε να επιβάλλει τον ίδιο τρόπο δουλειάς με τον G.P.... Νύχτα θα έφευγε! Αυτός είναι, μάλλον, και ο λόγος που διστάζουν να αναλάβουν οι Έλληνες ομοσπονδιακοί τις τύχες της ομάδας σε περίπτωση φυγής του Ιταλού, παρ'όλο που τόσα χρόνια μαζί του θα έχουν σίγουρα αποκομίσει τις ανάλογες εμπειρίες.
Είμαστε γενικά ακραίοι στις απόψεις μας, εάν κρίνουμε από τα σχόλια των φίλων στην προηγούμενη ανάρτηση για την προσφορά των δύο Κ.Κ. στην Καστοριά. Ίσως να φταίει ότι "παραγνωριζόμαστε", ίσως να είμαστε έτσι σαν λαός ή και τα δύο.Προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει να "χαλαρώσουμε" και να δώσουμε ικανό χρόνο στους δικούς μας ανθρώπους, που για κάποιο λόγο εμπιστευτήκαμε αρχικά, είτε σε σωματειακό, είτε σε εθνικό επίπεδο, βάζοντας στην άκρη τα προσωπικά μας πάθη και στο τέλος να κάνουμε "ταμείο".
Αλλιώς μια ζωή θα αναζητούμε κάποιον ξένο στην Εθνική ομάδα ή κάποιον "άλλον" (έτσι, γενικά) στο σωματείο να μας "σώσει"...
Ας το συζητήσουμε στα σχόλια...
Ας το συζητήσουμε στα σχόλια...

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

































